ENGELLİ BİR KAMU ÇALIŞANI OLARAK ALTI AY SÜREN EMEKLİLİK SÜRECİMİN ARDINDAN...

Bugün sizlerle 2020 yılının ağustos ayında ilk emeklilik dilekçemi vermemle başlayan ve ancak 2021 yılının mart ayında neticelenebilen “emeklilik sürecimden” bahsedeceğim. Bu yazıyı yazarken olabildiğince yorum yapmadan salt olayları aktaracağım. Amacım bağcıyı dövmek değil üzüm yemektir. Benim yaşadıklarımı diğer engellilerin yaşamaması benim için yeterli… Takdir kamuoyunun!

“Bir Başkadır!” Ama Kim, Ne Kadar?

Dizi hakkındaki yorumlarımı paylaşacağım. Henüz seyretmemiş olanlar okumayabilir. Çünkü, -durumu tam ifade etmese de- yerleşmiş ecnebi tanımlamayla “Dikkat spoiler içerir!”

Her şeyden önce hakkını verelim; Öner Erkan'ın performansı muhteşem... Hatta gerçekten Cerebral Palsy’li sandım önce... Meğer Öner Erkan'mış. Kendisini bu harika performansından dolayı tebrik ederim.

Dizi hakkında uzun yorumlar yapılabilir, ama Cerebral Palsy’li Birey üzerinden yorumlamak gerekirse ailenin diğer bireylerinin (bilhassa kardeşlerin) CP’li kardeşi kendi çekişmelerine kalkan yapmaları, kendini ifade edemeyen kardeş için kötü olsa da toplumsal gerçekliğe uzak değil.

CORONA İLE FARK ETMEMİZ ŞART MIYDI?

Corona günlerindeyiz. Yaklaşık on gün önce görülen ilk vakadan bugüne (19.03.2020) kadar geçen sürede vaka sayımız arttı, bu yazıyı yazdığım saatlere kadar gelen bilgiye göre iki vatandaşımızı kaybettik.

            Çok uzun yazmayacağım bu hafta. Şu son dokuz-on gün dahi toplumsal olarak ne kadar önemli olduğunu fark ettiğimizi gözlemlediğim bazı şeyleri paylaşmak istiyorum sadece.

            En başta, hayatın, yaşıyor olmanın, sağlıklı bir nefes almanın, evden çıkabilmenin ne büyük bir “lüks” ve “ayrıcalık” olduğunun, bir işe sahip olup çalışıp üretiyor olmanın önemini fark ettik.

            Daha sonra…